تاریخ انتشار مقاله : 1396/02/17

‍ عبور از دفاع مظلومانه و آغاز تهاجم به نفع مردم

یادداشت محمد کاظمی/روزنامه اعتماد/۱۷ اردیبهشت ۹۶

اوضاع کلی کشور پیش و پس از دولت یازدهم روشن‌تر از آن است که تردید‌های جدی و گمراه‌کننده پیرامون آن وجود داشته باشد. اگر غوغاسالاری بگذارد، اگر پدیده‌های نوظهور در قلب واقعیت‌های مسلم و اجماعی اجازه دهند و اگر عده‌ای ارزش رای‌آوری را بالاتر از اخلاق ندانند و کرامت مردم را خرج ترفیع خود نکنند و از نقص معیشت مردم با وعده یارانه بیشتر نردبام قدرت نسازند، دولت آقای روحانی موفق و سربلندتر از آن است که کسی بخواهد خدشه‌آفرینی کند و آفتاب بر آمده را انکار نماید.
راستی چرا یک جناح سیاسی با ٣ کاندیدا در میدان حاضر شده است و می‌خواهد از ٨ سال دولت معجزه هزاره سوم عبور کند و به روی خود نیاورد که دولت مورد حمایت آنان با کشور چه کرد و چه حجمی از آوار و بدهی و بی‌اخلاقی و نابسامانی و انزوای بین‌المللی را تحویل دولت یازدهم داد؟ عده‌ای آنقدر به خویش غره هستند و اتکا به نفس مثال زدنی دارند که ترجمان ادعاهای‌شان در برابر دولت این است که چرا هنوز آوار‌برداری‌های‌تان تمام نشده است؟ چرا هنوز از اوضاع پلاسکو گونه کشور سخن می‌گویید و چرا ٨ سال تخریب را در چهار سال جبران نکرده‌اید؟ آنها جلوی چشم مردم به دوربین‌ها خیره می‌شوند و تغافل می‌فرمایند که خراب کردن گاهی فقط چند ثانیه وقت می‌برد ولی ساختن گاهی چند دهه وقت لازم دارد. بله تا زمانی که همه حامیان دولت گذشته از آن جفا همه‌جانبه در آن دوران محنت‌بار عذر تقصیر نیاورند مردم و اصلاح‌طلبان و دولتیان حق دارند عیب‌ها و نقص‌ها و تخریب‌های گذشته را یاد آوری کنند و سختی و صعوبت بازسازی را متذکر شوند. اگر از این مرحله عبور کردیم موضوع مهم دیگر رخ می‌نماید که دولت گذشته با حمایت‌های همه‌جانبه و عجیب و خیره‌کننده همه قوای کشور که حداقل در ٧ سال اول با قوت ادامه داشت در هیچ زمینه‌ای موفقیت قابل ذکری به دست نیاورد...

چگونه از دولت یازدهم که با انواع کارشکنی‌ها و موانع و مخالفت‌ها و فشارهای داخلی و خارجی روبه‌رو بود انتظار معجزه دارید و دستاوردهای عظیم و کم سابقه‌اش را نادیده می‌گیرید؟ کاش در داخل فقط چند روزنامه متصل به بودجه عمومی، تریبون‌های متنوع و گسترده و از همه مهم‌تر صدا و سیما دولت را آماج حملات پیدا و پنهان خود قرار می‌دادند، مشکل آنجا است که عده‌ای آنقدر قدرت دارند که بعضا مانع‌تراشی‌های عملی می‌کنند و اگر نبود حماسه مردم در انتخابات مجلس دولت از ناحیه پارلمان هم همه روزه زیر فشار بود و وزرا بیش از آنکه برای رتق و فتق امور زمان بگذارند باید در مجلس حاضر می‌شدند و از کوچک‌ترین تا بزرگ‌ترین تصمیمات خود دفاع می‌کردند. براساس این نکات مهم و تاریخی و تعیین‌کننده بر اساس واقعیت‌های انبوه موجود و نظر به استراتژی‌های عقلایی و متین و شایسته و کارشناسی شده دولت، رییس‌جمهور محترم و معاون اول او باید از مواضع تدافعی مظلومانه عبور و به نفع مردم تهاجم درست و اصولی خود را آغاز کنند. در مقابل آن همه نامهربانی‌ها و جفا‌ها و ندانم‌کاری‌ها و خطاها ودروغ‌ها که همچنان ادامه دارد این مردم و اصلاح‌طلبان و دولت هستند که مدعی‌اند و باید از کاندیداهای حاضر در مناظره‌ها سوال کنند و توضیح بخواهند. آنان مدافع بسیاری از تصمیم‌ها و اعمال قدرت‌ها در گذشته و حال هستند و اگر از آن تبری نمی‌جویند، پاسخ مردم را باید بدهند. این جفای بزرگی است که فراهم‌آوران وضع موجود، زمینه‌سازان فقر مردم، سکوت‌کنندگان در مقابل اختلاس‌های هزاران میلیاردی، منزوی‌کنندگان ایران در سطح جهانی، فراری‌دهندگان سرمایه‌های مادی و معنوی کشور طرف کله کج‌ کنند و تند بنشینند و چهره برافروزند و طلبکار هم بشوند. امروز زمانه درنگ و تعارف و تسامح در دفاع از حق کشور نیست. مردم انتظار دارند نمایندگان‌شان در ساختار قدرت در روشن ساختن اوضاع و تقسیم مسوولیت‌ها لکنت زبان نداشته باشند و عوامل بسیاری از تنگناها وسختی و هزینه‌سازی‌ها به ملت معرفی شوند. باید این سخنان نغز خواجه شیراز خصوصا در مناظره‌ها روشن شود که:
 نه هر که چهره برافروخت، دلبری داند
 نه هر که آینه سازد، سکندری داند
نه هر که طرف کله کج‌نهاد و تند نشست
 کلاه‌داری و آیین سروری داند
وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی
 وگرنه هر که تو بینی، ستم‌گری داند
هزار نکته باریک‌تر ز مو این‌جاست
 نه هر که سر بتراشد قلندری داند

 

یادداشت محمد کاظمی/روزنامه اعتماد/۱۷ اردیبهشت ۹۶