تاریخ انتشار مقاله : 1396/04/18

راز تخریب‌ها و بیقراری‌های مخالفان دولت چیست؟

محمد کاظمی روزنامه اعتماد یکشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۶

نزدیک به ٢ ماه از انتخابات ریاست‌جمهوری گذشته است ولی هنوز خط تخریب دولت به قوت خود باقی است و گاهی چنان به عملکرد قوه اجراییه و شخص رییس‌جمهور حمله می‌کنند و تند می‌روند که گویی درنظر آنان هنوز انتخابات پایان نیافته است. می‌توان دلایل متعددی برای این استراتژی ادامه‌دار برشمرد و حتی برخی از انتقاد‌ها را طبیعی دانست ولی کاملا روشن است که متولیان مخالف راه کاملا اشتباهی را پیش گرفته‌اند و چندان نظر به عواقب اعمال خود ندارند. هرچند برخی ناظران اقدامات مخالفان دولت را ناشی از عصبانیت از افزایش چشمگیر آرای رییس‌جمهور محترم می‌دانند و مبنای معقولی برای این همه آسمان و ریسمان درنظر نمی‌گیرند ولی باید توجه داشت که ادامه روند کنونی تخریب دولت نه تنها نفع ملک و ملت را در بر ندارد که زیان بزرگ‌تری متوجه عاملان و آمران خواهد کرد. بهترین مصداق بارز و رسمی این معنا در انتخابات بروز کرد که هر چه بر تنور تخریب و توهین دمیدند نتایج عکس به بار آمد و مردم را به حجم مخربی که ساختند به‌شدت حساس کرد. بر همین اساس بدیهی است که ادامه روند کنونی همان نتایج را حاصل خواهد کرد و این معنا را تداعی می‌کند که مخالفان از جلب نظر مردم ناامید شده، اهداف دیگری را دنبال می‌کنند. ابتدا به نظر می‌رسد عده‌ای تلاش می‌کنند دولت در هر صورت خصوصا در حوزه‌های ملموس برای مردم موفقیتی به دست نیاورد یا موفقیتش چنان کوچک نمایی بشود که درنظر نیاید. چنین عمل و روشی واقعا مخل مبانی اخلاق و تعهد به مردم و کشور است و البته قطعا از چشم مردم دور نخواهد ماند و در مواقع گوناگون آنان را با مردم دچار رویارویی خواهد کرد.

این شیوه ناپسند عیب بزرگ دیگری هم دارد که جامعه را دوقطبی می‌کند و اکثریت موافقان را در مقابل مخالفان قرار خواهد داد. اما ضرر دیگر اینکه در چنین فضایی نقد علمی و دلسوزانه عملکرد دولت دیگر جایی برای طرح نخواهد یافت و اگر هم بیان شود در هیاهوهای سیاسی گم می‌شود و مورد توجه قرار نمی‌گیرد. کار اجرا حوزه بسیار سخت و پیچیده با انواع چالش‌ها و مانع‌هاست و مدیران هم در آن دچار خطای فراوان می‌شوند، وقتی نقد درست و علمی جای خود را به مچ‌گیری‌های سیاسی بدهد اتفاقا مدیران ضعیف از آن استقبال کرده و نواقص احتمالی را پشت پرده‌های سیاست مخفی می‌کنند، اینجاست که اصلی‌ترین قربانی منافع مردم خواهد بود و افراطیون مخالف قبل از اینکه به رقیب ضربه زده باشند به مردم خسارت وارد کرده‌اند.
اما به نظر می‌رسد مخالفان تندروی دولت با وقوف به همه موارد ذکر شده هدف بزرگ‌تری را تعقیب می‌کنند، هدفی که از نظر آنان هر هزینه‌ای برایش رواست! موضوع آن است که آقای دکتر روحانی یک رییس‌جمهور همطراز ٢٤ میلیون رای و اقتداری مستظهر به حمایت بالا از سوی جامعه است. چنین رییس‌جمهوری می‌تواند کارهای بزرگ بکند و موانع درشت را از جلوی پای خود و مردم بردارد. اگر چنین شود که می‌شود شکستی کم سابقه نصیب مخالفان افراطی خواهد شد و سپهر سیاست در کشورمان را با تحولی بزرگ روبه‌رو خواهد کرد. به نظر می‌رسد تمام تلاش مخالفان دولت این است که آقای روحانی چنان درگیر و مشغول و محاط در بحران‌های روزمره شود که هم از اقتدارش کاسته شود و هم از حل مشکلات بزرگ سیاسی و اقتصادی فرو بماند.
مثلا اگر فردا دستگاه ریاست‌جمهوری اعلام کند که اهداف آقای روحانی از رشد یکی، دو درصدی اقتصاد و ایجاد اشتغال و بستن چند قرار داد بزرگ و خریدن هواپیما و افزوده نشدن تحریم جدید تجاوز نخواهد کرد احتمالا توپخانه‌های مخالفان خاموش خواهد شد و چه بسا کمک کنند که این حداقل‌ها تحقق هم پیدا کند. مشکل آنجاست که ٢٤ میلیون رای‌دهنده رسمی و بسیاری که موفق به رای دادن به ایشان نشدند و با درهای بسته حوزه‌های رای‌گیری مواجه شدند از رییس‌جمهور انتظارت بزرگ اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی دارند و ایشان هم که به تلویح و تصریح قول عملی کردن وعده‌های خود را داده است باید بدین سو حرکت کند. این درست همان نقطه‌ای است که احتمالا مخالفان تندرو و تندخو را بی‌قرار می‌کند و آتش بس همجناحی‌های خود را هم برنمی‌تابند. اما شاید خوشتر آن باشد که رییس‌جمهور محترم ضمن پایبندی به میثاقی که با مردم بسته است با آرامش و همراهی همان مردم بهانه‌ها را از مخالفان بگیرد و یکی از اهداف بزرگ خود را ناموفق کردن غوغاسالاران برای ایجاد تنش و چالش و معرکه‌آفرینی قرار دهد.

روزنامه اعتماد  یکشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۶